|
Çaykara İlçesi, çaykara ilçesi turizm, turistik yerler, tarihi
İlçemiz Karadeniz Bölgesinin doğu bölümü, Trabzon
ilinin güneydoğusunda, 40,33- 40,55 kuzey enlemleri ile
40,15-40,30 doğu boylamları arasında yer alır. İlçenin doğusunda
Rize ilinin İkizdere ilçesi, güneyinde Bayburt ili, batıda Sürmene
ilçesi, kuzeyde Dernekpazar ilçesi kuzey doğusunda Of ilçesi
ile çevrilmiştir. İlçenin yüzölçümü Orman Bölge Şefliğinin
verilerine göre 63.700 hektardır( 637 km2). Nüfusu 1997 yılı
nüfus sayımının sonucuna göre 27.590 kişidir. Km2' ye düşen
insan sayısı 46 kişidir.
Türkiye genel ortalamasında rakam 76 kişi olduğu düşünülürse
ilçemiz, nüfus yoğunluğu bakımından Türkiye ortalamasının
çok altındadır. Bunun en önemli nedenleri şöyle sıralanabilir.Tarım
alanlarının ve ürün çeşitliliğinin azlığı, sanayinin hiçbir
kolunun bulunmaması, Eğitim ve Sağlık hizmetlerinin kısıtlı
olması, ilçe nüfusunu sürekli göçe zorlamıştır.
yüzey şekilleri İlçemiz, Kuzey Anadolu kıvrımları mezozoik
(İkinci zaman)‘in tebeşir devrinde başlamıştır. Bu kısmın
en fazla kıvrımı alt tebeşir tabakaları üzerinde az kıvrımlı,
fakat aykırı bir tabakalaşma gösteren üst tebeşir tabakaları
görülür. Ancak Alp-Himalaya dağ oluşumu olan III. Jeolojik
zaman ilk dönemine rastlar. Bunların en önemli örnekleri
Kemer- Soğanlı ve kuzey eklanları bu devrin yani Mezozoikin üst
tebeşir devrine aittir. Bu yörelerdeki tortul kütleler killi,
kumludur. İlçenin arazisi kayşa olayına çok müsaittir. Bunun
sebebi volkanik kütlelerin Sistlive ve Marnlı kütleler üzerine,
jeolojik zamanlarda toplanarak moloz yığıntılarının meydana
gelmesidir. Bölgenin yağışlı oluşu moloz yığınlarının
su geçirmez yerler üzerine oturması bazen bu yığıntılar
dereler tarafından sürüklenmesine neden olur. Bu olaylar çok
yağmurlu yıllarda oluşur. İlçe yöresinde en büyük sel
felaketi 24 Temmuz 1929 yılında olmuştur. Bu felakette Ulucami,
Şahinkaya, Aşağı ve Yukarı Kumlu, Çambaşı ve Taşlıgedik
köyleri büyük ölçüde zarar görmüştür. Sonuç olarak Çaykara’nın
arazisi II’inci jeolojik zamanın sonunda, III Jeolojik zamanda
başlayan Alp-Himalaya Dağ oluşumu sırasında Kuzey Anadolu dağları
ile oluşmuş genç kıvrım dağlarıdır.
İlçemiz genelde engebeli bir araziye sahiptir. Güneyde
Trabzon-Rize dağlarının uzantısı olan Soğanlı dağları yer
alır. Bu dağlar sarp geçit vermeyen üzerlerinde Eylül’e
sarkan kalıcı buzulların olması, bu buzullar vadiden 800-900 m
aşağıya sarkarak akarsuları beslerler. İlçe merkezini
Bayburt iline bağlayan Soğanlı (Dağ Geçidi) vardır. Bu geçit
Eylül ayının sonunda kar yağması ile kapanır ve ancak
haziran ayında ulaşıma açılır. Soğanlı geçidinin doğusunda
yer alan Sarıkaya, Karakaya ve Haldızen dağları 3000 metre nin
üstüne çıkan yükseltilere sahiptir ve geçit vermezler. Üzerlerinde
çok fazla buzul ve buzul göllerine rastlanır. Bu göller Balık,
Aygır, Kara, Sarı, Pirömer, Buzlu, Koyun, Dipsiz, Hatalan, Sırri
ve Kazıklı gölleri önemli olanlarıdır. Bu göller buzul
suları ile beslenir
önemli tepeler
Sarı, Kara, Aygır ve Balık gölleri buzulların erimesinden
sonra genellikle sularını kaybederler.
Soğanlı ve Haldızen dağları üzerindeki önemli tepeler şunlardır.
Genellikle dağların doğuya doğru uzantıları üzerlerindeki
tepelerin yükseltileri, batıdakilere göre daha yüksektir. Buda
Doğu Karadeniz’de olduğu gibi dağlar batıdan doğuya doğru
yükseltileri artar. İlçenin toprakları iklimin etkisiyle yıkanmış
Podzol ile kahverengi orman topraklarından oluşmuştur. Ancak Çambaşı
köyü ile Aşağı Kumlu köyleri arasındaki arazi, kalkerli bir
yapıya sahiptir. Bu konuda Coğrafya Öğretmeni A.Rahim AYAZ’
ın Çaykaralılar Bülteninin 7 ‘ inci sayınsında yayımlanan
bir inceleme ve araştırma yazısı mevcuttur.

Tepenin Adı Yükseklik (m)
Akdağ Tepesi 3192
Anzer Dağı Tepesi 3321
Demirkapı Tepesi 3376
Yıldırım Kapısı Tepesi 3200
Kayışkıran Tepesi 3156
Karakaya Tepesi 3193
Taşbaşı Tepesi 2300
Ömergazi Tepesi 2528
Hazne Kapı Tepesi 2000
Kusba Tepesi 2533
Beddualı Meşe Tepesi 1786
Zigandenbaşı tepesi 2736
Konutlar Tepesi 2480
Ziyaret tepesi 2629
Harami Tepesi 2517
Büyük Tepe 2468
Kolunlar Tepesi 2175
Siperler Tepesi 2354
|
|