Bitki Örtüsü

İlçede hemen hemen bütün mevsimlerde yağışın görülmesi, bitki örtüsünün gür ormanlarla kaplı olmasına neden olmuştur. 900 m yüksekliğe kadar nemi seven geniş yapraklı (kayın, gürgen, meşe, çam, sarıçam kızılağaç, kestane, ceviz ve çeşitli meyve ağaçları), 900-1300 m arası ise iğne yapraklı ile kayın karışık ormanlar, 1300-2200 m ye kadar iğne yapraklı (karaçam- köknar gibi) ağaçlar mevcuttur. Genellikle ağaç türleri ilçe merkezinden yukarıya doğru kestane, kızılağaç, gürgen, ladin, kayın, sarıçam, köknar, akağaç, saf ve karışık meşeler yer alır. İlçe genelinde ormanın üst sınırı Demirkapı’da 2200m ye ulaşır. Yüzyıllardan beri köylerden ve yaylalardan bilinçsiz bir şekilde ormanların tahribi (yakacak ) sonucu ormanın üst sınırının aşağıya doğru inmesine neden olmuştur. Ormanların korunması için 1838' de İstanbul Nezaretine bağlı Orman Müdürlüğü kurulmuş, ancak bugün hizmet verememektedir. 1857 yılında Kanunname’î Arazi ilan edilmesi ile ormanların korunmasına ilk adım atılmış oldu. Ancak gelişen zaman içinde bu kanunda ihtiyaca cevap veremediğinden, 1937 yılında çıkarılan 3116 sayılı Orman Kanunu ile 3204 sayılı Teşkilat Kanununda ormancılığın temeli atılarak bu tarihten sonra teknik anlamda ormancılık başlamış oldu. Çaykara ilçesinin toplam ormanlık alanı 19.906 hektardır. Bu Ormanların bir kısmı bozuk vasıflı ve Köylülerle Sosyal problemli muhafaza ormanlarıdır. Üretilen 1200 orman emvalinden Orman Köylülerine zati ihtiyaç olarak (31 ve 32. maddelere göre) verilmektedir. 31. madde tamirat, 32’inci madde yeni inşaat olarak bilinmektedir.
İlçede mevcut ormanlar özellikle Uzungöl yöresinin ormanlarıdır. Bitki örtüsü, yaban hayatı bakımından elverişli ve zengin oluşu, doğa güzelliğinin olması Uzungöl çevresini “ Tabiatı Koruma Parkı” olarak ilan edilmesine kadar ulaşmıştır.
akarsular
solaklı deresi
İlçe merkezinden geçen solaklı deresi, Soğanlı ve Haldızen dağlarındaki buzul göllerinden ve ilkbaharda eriyen buzullardan kaynağını almaktadır. Trabzon ilinin en uzun akarsularındandır. Uzunluğu 80 km dir. Çaykara’yı Kuzey - Güney yönünde yararak derin vadiler oluşturur. Solaklı deresinin havzası 700 Km2 civarındadır. Debisi Türkiye ortalamasının üzerindedir. Tatlı su balıkları ile ün yapmıştır. Son zamanlarda Uzungöl beldesinin turizme açılması ve yeni yol yapımı nedeniyle suyun kirlenmesi sonucunda balıkların üremesine önemli ölçüde zarar vermiştir. Akarsuda Çambaşı köyü altındaki Çatma mevkiine kadar sazan ile karışık alabalık, daha yukarı kısımlarda ise sadece alabalık yaşamaktadır.
Solaklı deresini besleyen kollar;
Uzungöl Beldesi yönünden İbsil Deresi, Haldızen Deresi, Multat Deresi, Baldi Deresi, Siron Deresi, Taşlıgerdik Deresi ve Çambaşı dereleridir.
Karaçam (Ogene) bölgesinden Şekersu yayla deresi, Heneke deresi, Karaçam mezra deresi, Uzuntarla deresi ve Çamlıbel dereleridir.
Uzungöl ve Karaçam bölgelerinden gelen bu iki kol Çambaşı köyü altındaki Çatma mevkiinde birleşerek Çaykara merkezine kadar Hadi suyunu alıp, İlçe merkezinde Yeşilalan-Baltacılı deresi ile birleşir. Dernekpazarı ve Taşhanpazarından geçerek Of ilçesinden Karadenize dökülür. Solaklı deresinin özellikle Raftink Sporu yapmak için çok müsait bir yapıya sahip olmasına rağmen, ne yazıkki şu zamana kadar gerekli tanıtım faaliyetleri yapılmadığından yöreyi ziyaret eden yabancı turistler tarafından ara sıra bu spor yapılmaktadır.
b. yeşilalan baltacılı deresi
Bu dere adını Yeşilalan ve Baltacılı köylerinin mezraları ( Harsan) mevkiinden almaktadır. Yağmurlu yıllarda Çaykara merkezini su baskını yönünden tehdit eder.Yağmur yağdığı zaman sürekli bulanık akar. İlçe merkezinde Solaklı deresi ile birleşir. Üzerinde İlçe merkezinden 200- 500 m ye kadar alabalık yaşamaktadır. Derenin Baltacılı bölümünde alabalık tesisleri mevcuttur. 2000 yaz sezonunda ilçe merkezinde alabalık üretme havuzları ile bir restoran hizmete açılmıştır.